Άλατα Schuessler

Χρόνος ανάγνωσης 6 λεπτά

Ο ομοιοπαθητικός και ο γιατρός Wilhelm Heinrich Schüßler (1821-1898) ανέπτυξε τη θεραπευτική μέθοδο που πήρε το όνομά του στα χρόνια γύρω στο 1870 „Βιοχημεία σύμφωνα με τον Dr Schuessler„, με την οποία ήθελε να αποστασιοποιηθεί από τις ομοιοπαθητικές διδασκαλίες του Σάμιουελ Χάνεμαν, τις οποίες θεωρούσε υπερβολικά πολύπλοκες

Σύμφωνα με την αντίληψή του, οι ασθένειες προκαλούνται από διαταραχές στην ισορροπία των ανόργανων συστατικών των κυττάρων του σώματος. Ήθελε να αντιμετωπίσει αυτή τη διαταραχή με τις 12 „βιοχημικές λειτουργικές θεραπείες“ του, τις οποίες αργότερα συμπλήρωσε με άλλα 15 „ισχυροποιημένα“ μεταλλικά άλατα.

Ταυτόχρονα, ανέπτυξε το λεγόμενο „Διάγνωση προσώπου„ επειδή πίστευε ότι μπορούσε να διαβάσει τις ελλείψεις σε μεταλλικά στοιχεία στα πρόσωπα των ασθενών του.

Ιστορία

Ο Schüßler διεξήγαγε πειραματική έρευνα σε ένα συνδυασμό

• Μικροσκοπικές εξετάσεις
  Ο Schuessler πειραματίστηκε με την αποτέφρωση ιστών και οργάνων του σώματος και ανέλυσε τα υπολείμματα της τέφρας μικροσκοπικά.
  Εντόπισε διάφορα ανόργανα άλατα που βρέθηκαν σε διάφορους ιστούς. Αυτές οι „αναλύσεις τέφρας ιστών“ ήταν μια κοινή μέθοδος στη φυσιολογική χημεία εκείνη την εποχή.
• Βιβλιογραφική μελέτη
  Τον γοήτευε η σύγχρονη κυτταρική παθολογική έρευνα, ιδίως το έργο των Rudolf Virchow (1821 - 1902, Γερμανός γιατρός, παθολόγος, ανατόμος, ανθρωπολόγος, προϊστορικός) και Jakob Moleschott (1822 - 1893, Ολλανδός γιατρός και φυσιολόγος).
  Σπούδασε βιοχημεία και κυτταρική φυσιολογία, οι οποίες εκείνη την εποχή βρίσκονταν ακόμη στα σπάργανα. Επιδίωξε να συνδυάσει τις γνώσεις που απέκτησε από αυτές με τη θεραπευτική του πρακτική.
• Επαγωγικό συμπέρασμα
  Από την εμφάνιση ορισμένων ανόργανων αλάτων στους διάφορους ιστούς, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η έλλειψη αυτών των αλάτων πρέπει να οδηγεί σε λειτουργικές διαταραχές. Αυτό δεν αποτελούσε πειραματική απόδειξη, αλλά μάλλον μια λογικά συναγόμενη υπόθεση.
• Κλινική παρατήρηση
  Δοκίμασε τα παρασκευάσματά του σε ασθενείς και κατέγραψε υποκειμενικές βελτιώσεις. Παρόλο που αυτές οι „δοκιμές στο κρεβάτι“ δεν πληρούσαν τα πρότυπα των ελεγχόμενων κλινικών δοκιμών, τις θεωρούσε επιβεβαίωση της θεωρίας του.

Ως αποτέλεσμα, βρήκε 15 ορυκτά. Για λόγους απλούστευσης, τα μείωσε σε 12, επιλέγοντάς τα σύμφωνα με τέσσερα κριτήρια:

1. Εμφάνιση σε στάχτες ιστών
2. Υποτιθέμενη φυσιολογική σημασία
3. Υποκειμενικές κλινικές εμπειρίες στην πρακτική του
4. Αναλογίες από την παθολογία

Είναι ενδιαφέρον ότι τα τρία μέταλλα που διέγραψε προστέθηκαν αργότερα και πάλι από τους διαδόχους του (Thomas Feichtinger (*1946 στην Αυστρία, δάσκαλος, πρόεδρος και υπεύθυνος εκπαίδευσης της Εταιρείας Βιοχημείας σύμφωνα με τον Δρ Schuessler, συγγραφέα) και Susana Niedan-Feichtinger (*1948 στην Αργεντινή, φαρμακοποιός, ιδρυτής της Adler Pharma Produktion und Vertrieb GmbH)), καθώς και άλλα μέταλλα.

Ως επί το πλείστον, τα προσόντα δεν μιλούν μια ιατρικά ορθή γλώσσα. Η σύνδεση με τις επιχειρήσεις και το εμπόριο, από την άλλη πλευρά, αξίζει να εξεταστεί.

Εκτός από την πειραματική επιλογή των αρχικών ορυκτών, τα ορυκτά 13-27 επιλέχθηκαν καθαρά αυθαίρετα με βάση

• Ανέκδοτες αναφορές από το πεδίο
• Υποκειμενικές παρατηρήσεις μεμονωμένων θεραπευτών
• Θεωρητικές εκτιμήσεις χωρίς εμπειρικές δοκιμές

προστέθηκε. Δεν υπάρχουν ούτε βιοχημικά ορθολογικοί λόγοι, όπως ο Schüßler θα μπορούσε να παράσχει με βάση τις αναλύσεις τέφρας του, ούτε κάποια κατανοητή συστηματική.

Οι δώδεκα αρχικοί Βασικά άλατα, Σύμφωνα με τον Schuessler, τα ορυκτά που προέρχονται από τις στάχτες του περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων

1. Φθοριούχο ασβέστιο (φθοριούχο ασβέστιο) - D12
2. Φωσφορικό ασβέστιο (φωσφορικό ασβέστιο) - D6
3. Ferrum phosphoricum (φωσφορικός σίδηρος) - D12
4. Χλωριούχο κάλιο (χλωριούχο κάλιο) - D6
5. Φωσφορικό κάλιο (φωσφορικό κάλιο) - D6
6. Θειούχο κάλιο (θειικό κάλιο) - D6
7. Φωσφορικό μαγνήσιο (φωσφορικό μαγνήσιο) - D6
8. Χλωριούχο νάτριο (χλωριούχο νάτριο) - D6
9. Φωσφορικό νάτριο (φωσφορικό νάτριο) - D6
10. Θειούχο νάτριο (θειικό νάτριο) - D6
11. Silicea (διοξείδιο του πυριτίου) - D12
12. Θειούχο ασβέστιο (θειικό ασβέστιο) - D6

τις οποίες ανέθεσε σε συγκεκριμένες λειτουργίες του σώματος.

Θεωρητική αρχή της δράσης σύμφωνα με τον Schuessler

Η θεωρία του για την επίδραση των μετάλλων του βασίζεται στην υπόθεση ότι τα αραιωμένα και ισχυροποιημένα μεταλλικά άλατα μπορούν να απορροφηθούν καλύτερα από τα κύτταρα από ό,τι τα μη αραιωμένα μεταλλικά άλατα.
Η ισχυροποίηση δίνει στα μέταλλα μεγαλύτερη „βιοδιαθεσιμότητα“.

Η βιοχημική θεραπεία σύμφωνα με τον Schuessler, ανάλογη με την ομοιοπαθητική, ισχυρίζεται ότι οι μικρότερες ποσότητες μεταλλικών αλάτων αρκούν για τη ρύθμιση των διαταραγμένων κυτταρικών λειτουργιών.
Σε αντίθεση με την ομοιοπαθητική, η οποία βασίζεται στην αρχή της ομοιότητας/ομοιότητας. Αρχή της παρομοίωσης Ο Schüßler είδε τα άλατά του ως φυσιολογικούς ρυθμιστές που προορίζονται να αντισταθμίσουν μια πραγματική έλλειψη.

Πραγματική συγκέντρωση δραστικού συστατικού

Αυτό είναι το αποφασιστικό σημείο της επιστημονικής κριτικής: Με την ισχυροποίηση του D6, η αρχική ορυκτή ουσία αραιώνεται σε αναλογία 1:1.000.000, με το D12 ακόμη και 1:1.000.000.000.000.000.000.000.000. Ένα δισκίο άλατος Schuessler αριθ. 7 (Φωσφορικό μαγνήσιο) σε δραστικότητα D6 περιέχει περίπου 0,000001 γραμμάρια φωσφορικού μαγνησίου.

Οι ημερήσιες ανάγκες ενός ενήλικα σε μαγνήσιο είναι περίπου 300-400 χιλιοστόγραμμα.

Για να καλυφθεί αυτή η απαίτηση με το αλάτι Schuessler αριθ. 7 σε D6, θα έπρεπε να ληφθούν αρκετές εκατοντάδες χιλιάδες δισκία, από τα οποία μπορεί να συναχθεί το συμπέρασμα ότι η ποσότητα των ανόργανων συστατικών που περιέχονται στα άλατα Schuessler είναι αμελητέα από διατροφική φυσιολογική άποψη.

Η φέρουσα ουσία των δισκίων αποτελείται κυρίως από ζάχαρη γάλακτος (λακτόζη) ή εναλλακτικά από άμυλο σίτου.

Επιστημονικά στοιχεία και κλινικές μελέτες

Σε αντίθεση με πολλά φυτικά φάρμακα (Φυτοφαρμακευτικά προϊόντα), δεν υπάρχουν σχεδόν καθόλου κλινικές μελέτες υψηλής ποιότητας σχετικά με την αποτελεσματικότητά τους.

Δεν υπάρχει ούτε μία τυχαιοποιημένη, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο, διπλά τυφλή μελέτη για τα άλατα Schuessler. Ούτε έχουν διεξαχθεί κλινικές μελέτες (από το 2024) (Πηγή_1 / Πηγή_2).

Αν και η έλλειψη σαφών επιστημονικών στοιχείων δεν σημαίνει απαραίτητα ότι τα άλατα Schuessler δεν έχουν καμία επίδραση, σημαίνει ότι η επίδραση αυτή δεν έχει ακόμη αποδειχθεί και ότι δεν μπορεί να αναμένεται συγκεκριμένη βιοχημική επίδραση από φαρμακολογική άποψη λόγω των ελάχιστων συγκεντρώσεων των δραστικών συστατικών.

Επεξηγηματικές προσεγγίσεις για τα υποκειμενικά αποτελέσματα

Τώρα οι „ενθουσιώδεις υποστηρικτές“ των αλάτων Schuessler θέτουν στον εαυτό τους το δικαιολογημένο ερώτημα „Γιατί βοηθούν τότε;“.“

Θα πρέπει να ληφθούν υπόψη τα ακόλουθα σημεία:

• Επίδραση εικονικού φαρμάκου
  Οι προσδοκίες και η εμπιστοσύνη σε μια θεραπεία μπορούν αποδεδειγμένα να επιφέρουν φυσιολογικές αλλαγές. Το φαινόμενο placebo είναι ιδιαίτερα έντονο στην περίπτωση του πόνου, των διαταραχών της διάθεσης και των λειτουργικών παραπόνων - ακριβώς στους τομείς στους οποίους χρησιμοποιούνται συχνά τα άλατα Schuessler.
• Αυτοπεριοριζόμενες ασθένειες
  Πολλά παράπονα για τα οποία χρησιμοποιούνται τα άλατα Schuessler (ήπια κρυολογήματα, προσωρινή ένταση, συμπτώματα στρες) υποχωρούν μόνα τους, ακόμη και χωρίς θεραπεία. Η χρονική σύμπτωση της λήψης και της βελτίωσης ερμηνεύεται στη συνέχεια ως αιτιώδης σχέση.
• Προσοχή και τελετουργίες
  Η τακτική λήψη τροφής, η εστίαση στην υγεία σας και ενδεχομένως η συμβουλευτική από έναν θεραπευτή μπορούν να έχουν θετικά αποτελέσματα από μόνα τους.
• Πρόσληψη υγρών
  Η συνιστώμενη πρόσληψη με άφθονο νερό μπορεί να είναι χρήσιμη για ορισμένα ενοχλήματα (πονοκέφαλοι, κούραση).

Παρενέργειες και κίνδυνοι

Τα άλατα Schuessler θεωρούνται ότι έχουν λίγες παρενέργειες λόγω της ελάχιστης συγκέντρωσης των δραστικών συστατικών τους. Ωστόσο, πρέπει να σημειωθούν τα ακόλουθα σημεία:

• Άμεσες παρενέργειες
  Οι ουσίες-φορείς μπορεί να προκαλέσουν προβλήματα σε ευαίσθητα άτομα. Τα άτομα με δυσανεξία στη λακτόζη μπορεί να αντιδράσουν στα δισκία λακτόζης με πεπτικά προβλήματα. Η δυσανεξία στη γλουτένη μπορεί να είναι σχετική για τα σκευάσματα που περιέχουν άμυλο σιταριού.
• Έμμεσοι κίνδυνοι
  Ο πραγματικός κίνδυνος έγκειται στην αντικατάσταση των τεκμηριωμένων θεραπειών με άλατα Schuessler. Εάν οι σοβαρές ασθένειες αντιμετωπίζονται αποκλειστικά με άλατα Schuessler, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε καθυστερήσεις στη θεραπεία και σε επιδείνωση της κατάστασης. Μια ανεπάρκεια σιδήρου δεν μπορεί να θεραπευτεί με Ferrum phosphoricum D12, μια ανεπάρκεια μαγνησίου όχι με Magnesium phosphoricum D6.
• Λανθασμένες διαγνώσεις
  Η διάγνωση του προσώπου με την οποία οι θεραπευτές Schuessler ισχυρίζονται ότι αναγνωρίζουν τις ελλείψεις ανόργανων συστατικών δεν είναι επιστημονικά επικυρωμένη. Μπορεί να οδηγήσει σε λανθασμένες εκτιμήσεις και να αποκρύψει πραγματικές ασθένειες.
• Ψευδής ασφάλεια
  Η λήψη αλάτων Schuessler μπορεί να δώσει στους πάσχοντες την αίσθηση ότι κάνουν κάτι για την υγεία τους, ενώ στην πραγματικότητα δεν λαμβάνονται τα απαραίτητα μέτρα (διαιτητικές αλλαγές, ιατρική θεραπεία, αλλαγές στον τρόπο ζωής).

Μελέτες περιπτώσεων από την πράξη

• Κράμπες στις γάμπες
  Μια γυναίκα 52 ετών ανέφερε ότι υπέφερε από νυχτερινές κράμπες στη γάμπα για χρόνια. Ακολουθώντας τη σύσταση ενός φαρμακοποιού, πήρε το αλάτι Schuessler No. 7 (φωσφορικό μαγνήσιο) και παρατήρησε σημαντική βελτίωση.
  Ωστόσο, πήρε τα δισκία με άφθονο νερό και γενικά αύξησε την ποσότητα που έπινε. Έγινε επίσης πιο συνειδητή στην κατανάλωση μιας διατροφής πλούσιας σε μαγνήσιο.
  Συνεπώς, η βελτίωση μπορεί επίσης να εξηγηθεί από τη βελτιωμένη πρόσληψη υγρών και την αλλαγή στη διατροφή, ιδίως επειδή η ποσότητα του δραστικού συστατικού στο άλας Schuessler ήταν φαρμακολογικά άσχετη.
• Κρύο
  Ένας άνδρας 35 ετών έλαβε Ferrum phosphoricum D12 (άλας Schuessler αρ. 3), το οποίο θεωρείται „φάρμακο πρώτων βοηθειών“ για φλεγμονές, με τα πρώτα σημάδια κρυολογήματος.
  Το κρύο ήταν ήπιο και πέρασε μετά από λίγες ημέρες.
  Ωστόσο, οι περισσότερες ιογενείς λοιμώξεις σε υγιείς ενήλικες εξελίσσονται χωρίς επιπλοκές, ακόμη και χωρίς θεραπεία, γεγονός που δεν επιτρέπει την άμεση σύνδεση με την πρόσληψη.
• Οστεοπόρωση
  Μια προβληματική κατάσταση προέκυψε με μια 68χρονη γυναίκα που πήρε φωσφορικό ασβέστιο (αλάτι Schuessler Νο 2) αντί να αναζητήσει ιατρική βοήθεια λόγω πόνου στα οστά.
  Μόνο όταν έπεσε και έσπασε έναν σπόνδυλο, διαγνώστηκε με προχωρημένη οστεοπόρωση. Εδώ, η εξάρτηση από τα άλατα Schuessler είχε οδηγήσει σε επικίνδυνη καθυστέρηση της θεραπείας.

Εμπορευματοποίηση

Το απλό και φθηνό θεραπευτικό σύστημα του Σούσλερ, η μείωση των περίπου 1.000 ομοιοπαθητικών φαρμάκων σε μόλις 12 άλατα, έκανε τη θεραπεία προσιτή στους μη ειδικούς. Η „λαϊκή ιατρική“ που ήταν πλέον διαθέσιμη σε όλους έκανε τις κουραστικές επισκέψεις στον γιατρό περιττές. Η εξίσου απλή διάγνωση του προσώπου ενίσχυσε επίσης τις πωλήσεις.

Ο φαρμακοποιός Dr Willmar Schwabe αναγνώρισε για πρώτη φορά τις δυνατότητες των αλάτων Schuessler το 1873 και προσέφερε ένα „φαρμακείο κατά Schuessler“, το οποίο παρήγαγε σύμφωνα με τις αυστηρές προδιαγραφές του Schuessler. Συμπεριλάμβανε ακόμη και οδηγίες χρήσης.

Σήμερα, τέσσερις εταιρείες πωλούν τα άλατα Schuessler:

• DHU (Γερμανική Ένωση Θεραπευτών)
• Ομοιοπαθητικό εργαστήριο Alexander Pflüger GmbH & Co. KG
• Adler Pharma, Αυστρία
• orthim GmbH & Co. KG

Κριτική συζήτηση

Η αξιολόγηση των αλάτων Schuessler απαιτεί μια διαφοροποιημένη άποψη σε διάφορα επίπεδα:

Επιστημονική προοπτική

Από επιστημονική άποψη, η αποτελεσματικότητα των αλάτων Schuessler δεν είναι εύλογη. Η βασική υπόθεση ότι τα πολύ αραιωμένα μέταλλα απορροφώνται καλύτερα από τα κανονικά συστατικά των τροφίμων έρχεται σε αντίθεση με τα ευρήματα της βιοχημείας και της φαρμακολογίας.
Κλινικές μελέτες δεν έχουν καταφέρει να αποδείξουν κάποιο συγκεκριμένο αποτέλεσμα.
Η θεωρητική βάση - η κυτταρική βιοχημεία του Schüßler του 19ου αιώνα - είναι ξεπερασμένη από τη σημερινή οπτική γωνία.

Πολιτιστική και ψυχοκοινωνική διάσταση

Τα άλατα Schuessler αποτελούν μέρος μιας κουλτούρας αυτοθεραπείας που γίνεται όλο και πιο σημαντική για τους ανθρώπους: Η προσωπική ευθύνη για την υγεία τους, η επιθυμία για ήπιες θεραπείες και η ανάγκη για εναλλακτικές λύσεις στη συμβατική ιατρική.
Οι πτυχές αυτές αξίζουν σεβασμό, ακόμη και αν δεν ισχύει ο υποτιθέμενος τρόπος δράσης.

Ζητήματα δεοντολογίας

Η εμπορική προώθηση ενός προϊόντος του οποίου η αποτελεσματικότητα δεν έχει αποδειχθεί είναι κρίσιμη. Τα φαρμακεία και οι κατασκευαστές επωφελούνται από μια αγορά εκατομμυρίων, ενώ οι καταναλωτές πληρώνουν για ένα προϊόν που τελικά δεν περιέχει δραστικά συστατικά.
Η έλλειψη πληροφοριών σχετικά με τα πραγματικά συστατικά, τις ελάχιστες συγκεντρώσεις δραστικών συστατικών και η έλλειψη πληροφοριών σχετικά με τις ενδείξεις - που απορρέουν από νομικές απαιτήσεις - είναι προβληματική για τον ασθενή που αποφασίζει μόνος του.

Σύγκριση με τα συμπληρώματα διατροφής

Εάν όντως υπάρχει ανεπάρκεια ανόργανων συστατικών, τα συνήθη συμπληρώματα διατροφής ή μια στοχευμένη αλλαγή στη διατροφή θα ήταν η πιο λογική επιλογή. Ένα δισκίο μαγνησίου με 300 mg δραστικού συστατικού κοστίζει συχνά λιγότερο από ένα σωληνάριο αλάτων Schuessler με αμελητέα περιεκτικότητα σε ανόργανα άλατα.

Ενσωμάτωση στο σύστημα υγειονομικής περίθαλψης

Γίνεται προβληματικό όταν τα άλατα Schuessler προπαγανδίζονται ως υποκατάστατο των απαραίτητων ιατρικών θεραπειών.
Ως συμπληρωματικό μέτρο με την έννοια του εικονικού φαρμάκου, μπορεί να είναι ακίνδυνα στην περίπτωση ήπιων διαταραχών της διάθεσης, υπό την προϋπόθεση ότι ο ασθενής είναι ενημερωμένος για τα πραγματικά συστατικά και δεν μπαίνει στον πειρασμό να παραιτηθεί από αποτελεσματικές θεραπείες που μπορεί να ενδείκνυνται.